is toegevoegd aan je favorieten.

De kerstvacantie van de Kortenaertjes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kend na, maar de keukendeur werd gesloten. Toen hij binnenkwam, zei tante Ena: „Nu zal ik jullie net een gevoel laten krijgen, of je in een vliegmachine zit. Eerst Hanneke maar. Hier, bind dezen zakdoek voor je ogen.”

Hanny blinddoekte zich en tante Ena gaf Hans een dun plankje in zijn hand.

„Als ik je een wenk geef, Hans, moet je je zusje een klein tikje op het hoofd geven. Zo Hanny, geef me een hand, dan heb ik hier een andere plank, waarop je moet gaan staan.”

Max en tante Ena beurden nu samen de plank, waarop Hanneke stond, van den grond en bewogen die zacht op en neer.

„Hu, wat griezelig,” riep Hanneke, „ik ga de hoogte in. O, niet zo hoog.”

Hans schaterde van den lach. In werkelijkheid was de plank maar een paar decimeters van den grond. Tante Ena gaf hem nu een wenk. Hij tikte Hanny even op de haren. Deze rukte zich den blinddoek van de ogen en riep: „O, ik stoot mijn hoofd tegen het plafond.”

Zelfs Nono moest glimlachen om den schrik van Hanny.

„Ja,” zei tante Ena, „en als jullie nu aan de beurt zijn, zul je zien dat je precies hetzelfde gevoel krijgt.”

Max kwam nu op de plank en daarna Hans en de kinderen schaterden van uitgelaten pret.