is toegevoegd aan je favorieten.

Orpa, het eiland in den Niger

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ORPA, HET EILAND IN DEN NIGER

Ik hoorde een korten snik, toen zei ze zncht i

„Aroena is verloren.”

„Ach!”

„Hij viel in Monogbama’s handen, hij en Longboy ” i,Teeg verschrikt- Dus Longboy ook! Arme kerels. Welk lot stond hun nu te wachten? Misschien waren zij reeds dood.

Ik balde mijn vuisten in machtelooze woede. Onwillekeurig had ik mij opgericht, viel dan echter terug met een kreet van pijn. De wond aan mijn hoofd, veroorzaakt door mijn val, belette mij bijna elke beweging. Ik was ook duizelig. Het was alsof een zwerm bijen in mijn hoofd rondzoemde.

Vermoeid bleef ik liggen, trachtend iets van de toedracht te begrijpen. Waar was ik? Hoe kwamen wij hier? Toen dwaalden mijn gedachten terug naar het lugubere koningsgraf en kwam voor het eerst de vraag bij mij op, hoe Sir Henry daar terecht was gekomen. Voorloopig kreeg ik slechts op de eerste vragen antwoord. Koendigbita vertelde het me.

Zij had, voor ons vertrek naar den grafkelder, de naburige Limba’s opgezocht, een stam, die steeds op gespannen voet met de Kossi’s stond en waarvan zij zelf ook afkomstig was. Die had zij om hulp verzocht. Die hulp was ook gekomen, doch te laat om ook Aroena en Longboy te redden. Sir Henry en ons Deiden had men bevrijd en veilig naar Kakoja over uinnen brengen. Daar waren wij thans, buiten het jereik van Monogbama’s duistere macht, doch in pijnijke onzekerheid over het lot van onze trouwe en dap>ere helpers.

ÏOOFDSTUK IX

SIR HENRY S AVONTUUR

Langzaam, tergend langzaam kropen de uren en lagen in Kakoja voorbij. En tergend langzaam heelde