is toegevoegd aan je favorieten.

Teus ziet het spoor

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel eens later inlicht, dan hij anders geneigd zou zijn te doen, wat onze plannen ten opzichte van jullie betreft/'

„Ja John is nou eenmaal eigenwijs," mopperde Teuna. „Jos is toch zeker mijn eigen zusje."

„Ja," lachte mevrouw Grootwater. „Maar het is daarom nog niet nodig jou direct op de hoogte te brengen van al onze besluiten aangaande jullie opvoeding."

„Is het dan toch niet zo plotseling opgekomen, dat jullie naar Spanje gaan, Moeder?" vroeg Dik triest.

„Nou, eerlijk gezegd, heeft het een paar dagen gehangen en daar was John van op de hoogte in verband met jullie."

„De lelijkert," mokte Teuna.

„Nou niet schelden, Teus, want Vader zou hem eerst vanavond de definitieve beslissing meedelen."

„Zelfs Kaatje was op de hoogte," pruttelde Teuna nog na.

„O meisje, wat ben je toch moeielijk," zuchtte mevrouw Grootwater half komisch, half verdrietig. „Je kunt zo'n kind toch niet op het laatste nippertje ontslaan. Maar zeg, zouden jullie niet eens aan je nachtrust denken? Bij half elf. Morgen kun je er weer niet uitkomen, Teus."

Dik nam gehoorzaam zijn krukken op.

„Komt Moeder straks nog even bij me?" vroeg hij verlangend.

„Best, hoor jongen."

Teuna treuzelde nog wat rond.

„Nacht Mams," zei ze dan en liep haastig naar boven met een hoofd vol bange gedachten en een hart zwaar van Zorgen.

Dik sliep beneden in de kleine zijkamer, omdat de trap voor hem te lastig was.

Nu ging Moeder nog even bij Dik praten, wist Teuna. Hem helpen om tot begrijpen te komen van dingen, die