is toegevoegd aan je favorieten.

Teus ziet het spoor

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Je zult de tweede helft van den nacht er bij moeten pakken/'

„O, maar dat gaat best. Ik was eigenlijk nu de loopwacht, maar straks komt Hannie toch/'

„Nu, het is net twaalf uur, dus je straks duurt anders nog even/'

,/t Geeft niet. Ik kan Lieske wel waarschuwen, als U dit beter vindt. Die is hier op de afdeling."

„Ja, doe dat maar. Ik heb graag, dat jij bij hem blijft, nu hij in jou zijn mutti ziet. Het kunnen je zorgende handen geweest zijn, die hem een assodatietje gaven. Het kan iets diepers zijn, maar hoe ook, ik schakel jou in mijn behandeling in, Teuske. Echter kon je eens iemand nodig hebben, dus ga even naar Lieske."

Zachtkens opende Teuna de verbindingsdeur en sloop langs de bedjes met de slapende kleuters naar het keukentje, waar Lieske rustig zat te brden.

„Zo," fluisterde ze blij. „Ben je daar weer?"

Maar Teuna gaf geen antwoord.

„Zeg Lies, let een beetje op. Ik zit in het ziekenkamertje met een nieuw patiëntje, dat de dokter heeft meegebracht."

„Goed," zei Lieske tam, hoewel ze dol nieuwsgierig was, maar je mocht dat als zuster niet tonen, dus hield Ze zich heel zakelijk.

„Als het lampje gaat branden, heb ik je hulp nodig, hoor."

„Ja best," antwoordde Lieske, zag dan Teus met leedwezen vertrekken.

„Is het in orde?" vroeg dokter Meyendaal. „Mooi, dan ben ik gerust. Hoe was Wout vandaag?"

„Och hetzelfde," zei Teuna triest en dokter Meyendaal zuchtte.