is toegevoegd aan je favorieten.

Jet en Wiep naar Schiphol

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JET EN WIEP NAAR SCHIPHOL

Jep greep zn glimmende regenjas, die ergens op de grond lag, deed die aan en liep met Wiep mee.

„Dat ’s ook een mooie boel,” bromde de broer.

„Wat?”

„Dat jij daar als een jongen meespeelt.”

„Wat enig! Ik zal je alles vertellen.” En vervolgens deed Jet ’t verhaal, hoe ze tot deze comedie gekomen was en wat ze allemaal beleefd had.

Thuis slipte ze gauw naar boven om van kleding te verwisselen.

„Heb je Jet gevonden?” vroeg tante Ger.

„Ja, tante, ze komt.”

Daar kwam het meisje binnen, als een wervelwind. Guus werd meer dan hartelijk verwelkomd.

„Blijf je logeren?” vroeg ze.

. „Welnee, kind. Morgen moet ik weer in functie zijn. Ik ga op reis.”

„Op reis?” herhaalde Wiep verbaasd. „In de trein?”

„Nee, in een vliegtuig. Ik ben aangewezen als werktuigkundige bij de vliegdienst op Indië.”

Guus zag er in-gelukkig uit.

„Jongen, hoe durf je?” zei tante Jannie.

„En vindt Truus dat goed?” jammerde tante Ger.

Alleen Wiep en Jet juichten van blijdschap.

„Hoe Truus ’t vindt, tante? Maar matig. Ze krijgt het een beetje saai, wanneer ik telkens voor enige weken weg moet. Maar ze heeft vooruit geweten, dat ik bij ’t vliegverkeer wou.”

„En dan de ongelukken, die er steeds weer met de vliegtuigen gebeuren.”