is toegevoegd aan je favorieten.

In en om "De Klaproos"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE KLAPROOSJES WEREN ZICH GEDUCHT

goed wetende, wat ze feitelijk zeggen moest. Ze had gedacht, hier een groot bedrag te zullen krijgen en in de plaats daarvan kreeg ze van ieder een stukje papier. Maar... misschien zat er in die stukjes papier wel een gulden of zo... of een rijksdaalder! Enfin, ze zou het toch niet weten, voor ze weer in „De Klaproos” terug was» want daar zou de inhoud van elk der busjes worden geteld.

„Nu, dag meisje,” spraken dan de dames Ter» vooren vriendelijk, en door het keurige dienstmeisje werd Greetje weer uitgelaten.

„Wat heb je gekregen?” vroeg Tineke nieuws* gierig, die hard kwam aangelopen, zodra ze Greetje zag.

„Ik weet het niet,” lachte deze, „een wit stukje papier... van allebei de dames.”

„Wat gek! vond Tineke, „wat heb je daar nou aan?”

Van achter het gordijn keken de dames Tervooren naar de twee beraadslagende meisjes, en... lachten eens tegen elkaar.

„Ze begrijpen er niets van!” meende dan de jong* ste, „en... wel, ik kan het me voorstellen!”

Ook Lies je en Puck hadden niet stilgezeten en alle huizen in de Dokter Reederslaan hadden een beurt gekregen. Bij hen ging het veel en veel lang* zamer dan bij de anderen, omdat Oetje en Bietje bijvoorbeeld ieder één kant van de straat voor hun rekening namen, maar Liesje en Puck alles samen moesten doen, of... feitelijk Lies je alleen, omdat Puck nog zo n kleine hummel was.

Maar.. toch waren ze al flink opgeschoten en ook hun busje werd al aardig zwaar.

De notaris had vijf gulden gegeven en ook hadden ze nog een paar rijksdaalders hier en daar gekregen. En toevallig was het in het Reederslaantje nogal

„De Klaproos” g