is toegevoegd aan je favorieten.

Appie maakt carrière!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN PROEFWEDSTRIJD

Nog maar heel sporadisch was Appie in het Achillesstadion geweest en hij was dan ook een beetje beduusd, toen hij zich voorstelde, dat hij die middag op een van die prachtige velden zou spelen.

,Zeg”, zei hij tegen Piet, „zou de wedstrijd tegen de Engelsen ook in het stadion zijn?”

„Wat dacht je dan?”, vroeg Piet een beetje smalend. „Op het Schuttersveld?”

Appie schudde een beetje beschaamd het hoofd.

„Ik durf er wel een kwartje om te verwedden”, ging Piet verder, „dat die wedstrijd met publiek gespeeld zal worden.”

„Denk je dat?”, vroeg Appie een beetje schuchter. De idee, dat vreemde mensen getuige zouden zijn van zijn spel, maakte hem nu reeds zenuwachtig.

„En niet anders. Jo, Appie”, vervolgde hij kameraadschappelijk, „je geeft ze vanmiddag van katoen hoor. D’r zijn natuurlijk een paar bluffertjes bij, maar je laat je niet je kaas van je brood eten, hoor.”

Appie wist niet goed, wat Piet bedoelde, doch hij knikte.

Onderweg ontmoetten zij nog een paar jongens van school, die eveneens op weg waren naar het stadion om van de proefwedstrijd getuige te zijn. Gezamenlijk zetten zij de tocht voort. Voor het stadion werden Appie en Piet reeds opgewacht door meneer Hendriks.

„Zo jongens”, zei meneer Hendriks hartelijk tegen de anderen, „dat vind ik aardig, dat jullie gekomen bent. Zullen jullie flink hard schreeuwen als Appie een doelpunt maakt?”

De jongens knikten een beetje verlegen. Een paar keken opzettelijk een andere richting uit. Meneer Hendriks zag het en terstond liet hij er op volgen:

„En niet jaloers zijn, dat jullie niet gekozen bent. Als het aan mij had gelegen, hadden de Spaarne-sj otters tegen de Engelsen gespeeld.”

„Moet je zo’n stel driedubbel overgehaalde eekhoorns zien staan”, viel Piet uit, terwijl hij woedend in het rond keek. „Meneer Hendriks”, vervolgde hij, „je laat ze niet eens op het veld.”