is toegevoegd aan uw favorieten.

Toen - en nu! : leesboek over de geschiedenis van het vaderland voor de christelijke scholen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rembrandt heeft veel verdriet gehad in zijn leven. Rembrandt is arm gestorven . . . Ook van zijn verdriet, maar ook van zijn liefde tot God heeft hij verteld in zijn schilderijen.

Dat werken in de stilte, dat heerlijke uitbeelden van wat zijn hart ontroerde, dat is de groote vreugde van zijn leven geweest.

Rembrandt is de grootste schilder van ons land, ja, misschien wel de grootste schilder van de wereld geworden.

5. Een stad in de gouden eeuw.

„Zoo'n aap van 'n jongen! . . . Buurvrouw, buurvrouw, 'n mensch beleeft toch wat, — en dan moet je 'tzoo druk hebben!" ratelde de bakkersvrouw uit „De soete crakelingh" 1), terwijl ze een klant haastig een mandje vol brooden in de hand duwde . . . „Nou is hij al wel een uur weg met versche krenten-stoeten; en ik zie hem nog in geen velden of wegen, — en dan moet je 't zoo druk hebben! . . . Hij zit zeker weer aan de haven, ja, ja dat zal wel. Daar bij al die schepen; en als er dan zoo'n Oost-Injevaarder gelost wordt, zit hij maar te loeren, of hij soms wat raars ziet, een wild beest, of een Chinees met een staart, of zoo iets. Overal moet hij met zijn neus vooraan bij staan ... Ja, en dat wéét je nog niet, maar vannacht, — och, och,'n mensch beleeft wat! — vannacht, buurvrouw, toen de torenwachter de brandhoorn blies, is de kwajongen heel stilletjes zijn vader nageloopen naar den brand. En toen mijn man al in de lange rij stond om de brandemmers over te geven, — ja, ja, 't zal me een lange rij geweest zijn, heelemaal hier van de gracht af tot achteraan in 't steegje, — nou, toen zag hij opeens in 't licht van een fakkel zijn eigen jongen staan. O, hij had hem wel dadelijk een pak slaag willen geven, maar hij mócht niet weg ... En daar had je het al. Daar kwam me zoo'n schouten-rakker2) aan, pakte mijn Krijn bij zijn kraag en trok

') De zoete krakeling. a) Politieagent van dien tijd.