is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeder drukte haar herwonnen schat aan haar borst. Het was echter niet voldoende, dat zij den jeugdigen Jupiter van een dreigenden dood had gered; het was evenzeer noodig, dat zijn vader onkundig bleef van zijn bestaan.

Om daarvoor te waken, vertrouwde Rhea haar kind toe aan de teedere zorg van de Melische nimfen, die het wegvoerden naar een grot op den berg Ida. Daar werd een geit, Amalthea, met de zorg belast het kind te voeden; zij volbracht haar taak zóó voortreffelijk, dat zij later aan den hemel geplaatst werd als een sterrenbeeld, een schitterende belooning voor haar zoo uitstekend verleende diensten. Daar men niet wilde, dat het gillen van Jupiter op den Olympus werd gehoord, hieven de Cureten (Corybanten), de priesters van Rhea, een doordringend geschreeuw aan, lieten hun wapens kletteren, voerden woeste dansen uit en zongen daarbij ruwe oorlogszangen.

De ware beteekenis van al dat ongewone geschreeuw wist Kronus volstrekt niet te doorgronden; integendeel, wenschte hij zich in de tusschenpoozen tusschen zijn talrijke bezigheden herhaaldelijk geluk met de slimheid, die hij betoond had, om de vervulling van den vloek zijns vaders te beletten. Maar al zijn angst en vrees werden opgewekt, toen hij plotseling tot de ontdekking kwam, hoe hij was beetgenomen, en dat de jeugdige Jupiter nog steeds in leven was. Onmiddellijk trachtte hij een plan te beramen, om hem uit den weg te ruimen; maar voordat hij dat ten uitvoer kon leggen, werd hij door zijn zoon aangevallen, en na een korten, doch vreeselijken strijd werd hij totaal verslagen.

Jupiter, verheugd over zijn zoo snel behaalde overwinning, nam bezit van de opperheerschappij, en geholpen door de raadgevingen van Rhea, en door het ingeven van een walgelijken drank, bereid door Metis, een dochter van Oceanus, dwong hij Kronus, de onge-