is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Terwijl zij er over spraken, hoe zij weer de bewoonde aarde zouden bevolken, kwamen zij bij den tempel van Delphi, de eenige plek, die in staat was geweest, weerstand te bieden aan het geweld der golven. Zij traden den tempel binnen, om de goden met betrekking tot hun wenschen te raadplegen. Hun verbazing en ontsteltenis waren echter grenzenloos, toen zij een stem hoorden roepen: „Vertrekt van hier met omsluierde hoofden, en werpt de beenderen uwer moeder achter u." Zulk een gebod te gehoorzamen scheen in de hoogste mate heiligschennis te zijn; immers de goden waren door de Grieken steeds hoog vereerd, en het schenden van een graf werd beschouwd als een afschuwelijke misdaad en dienovereenkomstig gestraft. Maar, zoo redeneerden zij, de orakels der goden kunnen zelden in letterlijken zin worden opgevat ; en Deucalion legde, na ernstig er over nagedacht te hebben, aan Pyrrha uit, wat hij meende, dat de beteekenis was van dat geheimzinnige bevel.

,,De Aarde," zoo zeide hij, ,,is de moeder van allen, en de steen en kunnen worden opgevat als haar beenderen." Man en vrouw besloten dan ook snel in overeenstemming met die opvatting te handelen, en daalden verder af, steenen achter zich werpend. Alle steenen, door Deucalion neergeworpen, veranderden onmiddellijk in mannen, die door Pyrrha geworpen, veranderden in vrouwen.

Zoo werd de aarde ten tweede male bevolkt met een onschuldig menschenras, gezonden om de goddelooze wezens te vervangen, die door Jupiter waren verslagen. Deucalion en Pyrrha werden korten tijd daarna de gelukkige ouders van een zoon, Hellen genaamd, die zijn naam schonk aan het geheele Helleensche of Grieksche ras; terwijl hun zonen Aeolus en Dorus, en kleinzoons Ion en Achaeus, de stamvaders werden der Aeolische, Dorische, Ionische en Achaeïsche volkeren.

Andere fabeldichters verhalen bij de behandeling der