is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ten slotte overwon hij met zijn smeekbeden haar verzet, en zij sprak alles af voor de ontvangst in den door de zee omgorden toren, terwijl zij hem beloofde, dat zij op een bepaald uur een fakkel zou ontsteken, en die omhoog zou houden, ten einde hem veilig over de zee te geleiden. Eerst daarna vertrok hij.

pe nacht brak aan; duisternis verspreidde zich over de aarde; en Leander stapte ongeduldig over het zandige strand, en lette op het beloofde teeken. Nauwelijks vertoonde dit zich, of opgetogen sprong hij in de donkere golven en scheidde die met krachtige slagen op zijn tocht over de diepe zee, om zich naar zijn geliefde te begeven. Somtijds verhieven zich de zware golven hoog boven zijn hoofd; maar telkens als hij het dreigende gevaar ontsnapt was en hij weer boven de schuimende koppen verrees, kon hij een glimp zien van de helder brandende fakkel, en stelde hij zich den schuchteren, liefelijken blos voor oogen, die Hero's wangen zoude kleuren, als hij haar aan zijn minnend hart drukte.

„Leander kent geen vrees — hij klieft de woeste baren — Welk teeder minnend hart trotseert niet de gevaren 1" Landon.

Venus zag glimlachend van den top van „den veeltoppigen Olympus", hoe het door haar gesmede plan gelukte; zij gaf de armen van Leander de veerkracht, die noodig was om den snellen stroom te doorklieven. Eindelijk bereikte hij de trappen van den toren, waar hij teeder werd begroet door Hero, wier hart van angst had geklopt bij de gedachte, hoe groote gevaren haar minnaar had getrotseerd, om haar nog eens te zien.

Eerst toen het in het oosten begon te schemeren, eindigden de minnaars hun samenkomst en scheidden zij, hij, om naar Abydus terug te keeren, zij, om zich gereed te maken voor de dagelijksche plichten, die haar aandacht spoedig zouden in beslag nemen. Maar een scheiding gedurende den dag was alles, wat de teedere geliefden kon-