Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aardig meiske was dat fijn figuurtje Hij had

ze toch zooveel hever gekregen, die ranke, soepele

bruintjes Soms vergeleek hij ze met de europeesche

vrouwen van zijn verlof Nee, hij had Hever déze...

En dan, ze waren ook zooveel onderdaniger, zooveel inschikkehjker zooveel méér.... vrouw

Din, de huisjongen, sloop binnen.

„Toewan...."

„Ja?"

„Daar is Marto met zijn vrouw." „Goed! Laat hen vóór het huis komen!" „Saja toewan."

Even later was in het donker van den voortuin een licht geluid van stappen, een gekuch. Donk keek op, kwam boven aan het trapje staan.

„Marto?...."

„Saja toewan...."

„Marto je vrouw heet Karminah, niet waar?"

„Karminah, toewan."

„Hier heb je tien gulden " Donk reikte het

bankpapier aan den koehe, die het beleefd dankend aannam.

„Laat Karminah bij de keuken wachten, tot ik haar binnenroep. Als er weer nieuwe koelies komen, krijg jij het eerste een vrouw, Marto, daar zorg ik voor!"

„Zooals toewan het wil. Tabeh toewan."

„Tabeh Marto."

Weer door het duister hoorde Donk hen naar de bijgebouwen loopen. De vrouw had geen woord gesproken gedurende de transactie, die haar van eigenaar deed veranderen. Nu klonk even haar stem, zacht vragend en daarop een kort gebromd antwoord van den man. Ook achter de gebouwen was even gepraat. Hij wist, dat Karminah daar nu zat te wachten, tot hij haar roepen zou.

Sluiten