Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sepang ongemerkt te verlaten. Van Houten, door zijn onversaagdheid bij vriend en vijand bekend onder den naam van „stormkapitein", vertrouwde wèl op zijn wapenen, op zijn soldaten, op zich zelf, en marcheerde door. Een paar dagen later had hij met zijn honderd man de driehonderd man te Sepang aanwezig ontzet. Hoe was hem dat meesterstuk gelukt ? Wel, eenvoudig door elke vijandelijke benting die hij op zijn weg vond, stormenderhand te nemen!

Op dien heldentocht week Verkest geen oogenblik van zijn zijde, en als hij niet de eerste op den bestormden wal stond, dan was het uit bescheidenheid, omdat hij meende dat zijn kapitein altijd de eerste wilde wezen, en hij als de tweede toch nuttig kon zijn door de steken en houwen op zijn kapitein gemunt, af te weren. Daarvoor was Verkest ridder der Militaire Willemsorde geworden.

Bescheiden was Verkest in groote mate, zelfs nadat hij reeds algemeen als een „dappere" bekend stond. Bij de bestorming van Pandjau-a, aangevoerd door kapitein Verspijck, die daar voor het eerst in het vuur kwam, was Verkest weer vooraan. Door het laatste vijandelijk salvo uit tjonto's en geweren vallen elf soldaten; maar de overigen bereiken de borstwering. Dikke rookwolken beletten hun echter het gezicht; dit doet den kapitein over een steen struikelen. Aanstonds voelt hij zich oprichten, — meer dan dat,— hij wordt opgetild tot haverwege de borstwering, 't Is Verkest, die hem het eerst op de kruin wil zien. De kapitein is dan ook allen voor.

Waarlijk, 't was een flinke troep, die kompagnie van Verkest! want naar zijn model waren de meeste flankeurs gevormd. Daar hadt ge bijv. flankeur Bronk, die met een kogel in de borst op den grond lag, geduldig afwachtende dat de beurt aan hem kwam om verbonden te worden. Zijn vest en hemd zijn doortrokken met bloed, dat niet ophoudt uit zijne wonde te vloeien; zijn gelaat is

Sluiten