Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Lien", fluisterde hij deemoedig „zeg me toch iéts. Ik kan je zoo niet zien. Wil je me antwoorden? Luister je?" Zijn hand streek zacht over haar golvend haar ... Zij bewoog zich even, maar sprak niet.

„Zou je van me gehouden hebben, als ik je „dat" niet had moeten bekennen?. Als mijn leven was geweest, zonder dat eene?"

Lien drukte in wanhoop de handen voor haar gezicht. Ze schreide zacht, maar gaf hem geen antwoord.

• „Ik wil je toch nog iets zeggen kind, voor je je voor goed van me afkeert. Geloof me Lien — ik houd van je zooals ik nooit iemand heb lief gehad.

Jij bent als een wonder in mijn leven gekomen. Je bent voor me geworden, zoovéél als ik nooit had vermoed dat een vrouw voor me zou kunnen zijn. Als een rein geluk lachte het me toe, dat jij mijn vrouw zou kunnen worden .. .

Lien — toe laat mij je aankijken —"

Hij hief haar betraand gezicht naar zich op — trachtte in haar oogen haar gedachten te lezen.

De aanraking van zijn handen had een vreemde invloed op haar — ze voelde zich willoos — haar gedachten vloeiden weg in het niet. Zij het haar hoofd tegen zijn borst rusten.

Een siddering van geluk doortrilde haar

Hij sloeg zijn armen om haar heen en zei zacht: — Lien — moét alles uit zijn? Kun je niet vergeven? Had je van me kunnen houden, als dat niet was gebeurd? —

Opeens trok ze zich uit zijn omarming weg. Snikkend bracht ze de woorden er uit, die klonken als een smartkreet:

„O laat me alléén! Laat me over aan me zelf. Ik kan nu geen oordeel vellen. Ik ben zoo vreeselijk teleurgesteld. Jij leek me zoo goed, zoo edel, zoo ideaal! Ik kan er nog niet aan denken, dat je bent als de rest. En al heeft iedereen dan ook een verontschuldiging voor je klaar ... ik voel het als een wreede désülusie dat je zóó hebt geleefd . . . „En plotseling smeekend naar hem opziend, zei ze: „O Wim! Hoe kon je zoo iets doen? Was dan de herinnering aan je moeder zoo zwak, dat je haar hefde vergat en je jezelf weggooide?"

In Vredenburg's hart begon de hoop te herleven. Hij proefde uit haar woorden haar hefde voor hem. Juist omdat het haar

Sluiten