Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mevrouw Banninga zat met Lien en Annie in de voorgalerij. Meneer was uit, had een vergadering waar hij niet van kon wegblijven.

Met de haar eigen vriendelijkheid ontving mevrouw Banninga hem. Ze begreep dat zij tot taak had de ontvangst voor Lien wat gemakkelijk te maken. Den geheelen dag was deze opgewonden en verstrooid geweest. Mevrouw en Annie hadden haar eerst geplaagd met het bezoek dat ze verwachte, maar eindehjk er niet meer over gesproken, toen ze merkten dat Lien er zich al te zenuwachtig over maakte.

Nu hij er was, deed ze heel kalm... zei bijna niets, het de leiding van het gesprek aan mevrouw Banninga over, die met Vredenburg praatte over Batavia en de hotels. Daarop kwamen ze tot de ontdekking dat ze in Rotterdam wederzij dsche bekenden hadden en dit gaf dadehjk een gezellige wending aan het gesprek. Over en weer vroegen en antwoordden ze elkaar... oude herinneringen haalde mevrouw op, Vredenburg vertelde van zijn jongenstijd in Rotterdam .. . weldra werd het een levendig discours. Lien en Annie mengden er zich nu ook in, het gaf vroohjkheid... 't ijs was gebroken.. . Vredenburg voelde zich geheel op zijn gemak. Af en toe keken Lien en hij elkaar vluchtig even aan.. . lazen in dien verlangenden blik den wensch elkaar alleen te kunnen spreken.

Tom en Greeth kwamen ook voor .. . vroegen of moeder niets meer over had van gisteren. Lachend belde mevrouw... Spen kwam en werd gevraagd de schotel met taart te brengen. Ook van de bowl moest Vredenburg meedrinken . .. 't was hem of hij reeds dikwijls in dit gezellig huisgezin was geweest. Vóór hij het wist was de avond om... Uit de achtergalerij klonken de tonen van een Westminster klok . . . met schrik keek hij op zijn horloge ... al over half negen ...

Hij stond op. „Ik moet weg" zei hijy„als ik over negenen in het hotel kom krijg ik koud eten" ..

Hij groette de gastvrouw, dankte haar met vriendelijke woorden voor haar hartelijke ontvangst, toen zei hij Annie goedendag, wenschte haar goede, reis en aangenaam verbhjf te Bandoeng. . . Even aarzelde hij bij Lien. Beteekenisvol keek hij haar aan. „Ik breng je tot aan 't hek" zei ze verlegen.

Bonnema Over de Grenzen.

7

Sluiten