is toegevoegd aan uw favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man te zijn, en van den beginne af ontstond er een wedstrijd tusschen zijn beide leerlingen. Will was anderhalf jaar ouder, maar door zijn ziekte veel achteruitgezet, terwijl in Teddy's lenig, gezond lichaam, een even gezonde, levendige geest huisde. Daarbij kwam dat ze vast besloten was zich niet door Will te laten overvleugelen, noch remmend op zijn studië te werken, zoodat ze zich met hart en ziel op haar werk toelegde, en mijnheer Brown dagelijks zijn gunstig gesternte prees dat hem zoo'n aangename taak had opgedragen.

Tegen etenstijd kwam Archie voor den dag, belast en beladen met allerlei geschenken voor zijn aangenomen familiekring.

„Dit beest heb ik zelf geschoten, Bess," zei hij, een groote vracht voor haar neergooiend. ,,'t Was een grijze beer, een achthonderdponder, die op den reuk van ons avondeten afkwam. Als je zijn kop betast, kun je de gaatjes nog vinden van mijn kogels, Tom Keijes en ik volgden zijn spoor over de sneeuw en konden hem eindelijk te pakken krijgen. — Hier Huug, dit gewei heb ik voor jou meegebracht, en hier zijn nog wat kleine prullen voor de anderen."

Al pratende wierp hij een handvol pakjes naar de meisjes en Allyn, die luide hun blijdschap te kennen gaven. Teddy was opgetogen