is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine bandeloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar het gerimpeld gezicht van het vrouwtje aan tafel. Vóór haar, als een opgetrokken muur, stond het breed zware lichaam van hare moeder. Even stak ze t hoofdje wat op, nieuwsgierig om te zien, maar ze zag enkel de breed welvende borst en niets van de jurk.

»Sta nou rustig Miep!«

Ze voelde t ritselend gekreukel van de neerzakkende jurk over haar hoofd, toen het zacht aanschuiven der mouwen over haar armen, ten uitjubelend genot voelde ze in zich opkrimpen. Ze dartelde met schitterend levende oogjes.

"Nou, mooi hoor, prachtig.. !« knikte het grootje toen de jurk hing. Voorzichtig haakte de vrouw met haar groffe zware vingers het kraagje dicht, hoog aan den hals. Met kleine pasjes schoof ze achteruit, knikte tevreden-bewonderend met zoekende oogen. Ze tipte een pluisje en een verdwaald draadje garen uit de plooien.

»'t Lintje staat keurig hè?«

»Ja. mooi,« knikte het grootje blijig.

»Keer je 's om,« sprak de vrouw, strak starend op het onbeweeglijk kind.

sNetjes . .. netjes . ..« mumden de vrouwen. Voorzichtig schikte ze 't hoog uitstaand lintje in de glanzende haren.

»Zal-je nou voorzichtig zijn, Miep? Karei jij ook. en jelui past op Gerri en niet op de hekken en zóó naar huis, hoor!«

»Goed luisteren wat de dominé zegt.« vermaande nou het grootje.