is toegevoegd aan uw favorieten.

Reinaert de Vos

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal nog menig jaar duren eer hij iets vindt. Ge kunt denken hoe hij zal opzwellen van woede als hij weet dat hij bedrogen is. Wat meent gij wel: ik heb menige groote leugen moeten uitvinden om te ontsnappen, want 'k was dichte bij de galge en hebbe nooit meerder angst uitgestaan en nader in nood verkeerd. En nu is 't uit: 'k en late mij niet meer beraden om nog vóór den koning te komen, nu heb ik mijn duimen uit de muile van den vijand, dank aan mijn eigen slimmigheid.

— Ah, Reinaert, sprak vrouw Hermeline, mij dunkt dat 't al verloren moeite is wat gij daar regelt voor uw lekkerland. En hebt gij niet gezworen de streke te verlaten en hier nooit meer te wonen eer ge weerkeert van over zee? En gij hebt daartoe noch den pelgrimsstok en de male ontvangen!

— Al wat ik daar gezworen heb is toch verloren! haastte zich Reinaert te zeggen. Een goede man ga! me eertijds dezen raad: gedwongene trouwe en geldt niet, zegde hij, en met mij is 't zelfde geval. Al volbracht ik deze reize 't en zou mij geen zierken baten! Ik heb den koning een schat beloofd dien ik zelve niet bezat, daarom zal hij als 't uitkomt dat ik hem bedrogen en belogen heb, mij haten meer dan te vooren. En ik peins in mijn gemoed: dat 't reizen mij zoo goed is als het blijven en, Gods straffe valle op mijn rooden baard, dat ik blijve of reize 't is mij al eender: nu heb ik te zorgen, dat, al heb ik ook nog zoo lange te leven, ik op geender wijze, ooit nog in 's konings handen en valle en hebbe geen uitzicht dat noch de kater, noch de das, noch Bruin, mijn gewezen oom, mijn veiligheid zullen helpen behouden! Ja, ik heb veel angst doorstaan, geloof mij vrij.