is toegevoegd aan je favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Natuurlijk scheiding aanvragen."

„Zou 't? werkelijk?" vroeg ze verlangend, maar dadelijk dof: „och nee, dat heeft hij zeker niet gezegd ?"

„Gezegd niet, maar ik maakte 't er uit op, en ik heb hem gesmeekt nog wat geduld met je te hebben. Hij wou er eerst niet van hooren. maar ik heb aangehouden, tot hij beloofde nog een schrijven van je af te wachten. Je moogt me wel heel dankbaar zijn."

„Waarom? 't is toch alles doelloos. Ik kan niet veranderen."

„Nora, bezondig je toch niet zoo. Heb je niet beloofd voor God en de menschen en je eigen geweten, eene goede vrouw voor Frans te zijn, hem toe te behooren je leven lang?"

Nora keek een beetje verbluft; hare moeder sprak anders nooit over God.

„Ja," zei ze, „maar ik wist toen niet wat ik deed, en niemand waarschuwde mij."

„Maar nu waarschuw ik je dan wel, en ik zal God bidden, je tot andere gedachten te brengen. Bedenk toch wat een schande scheiding zou zijn, en ook, wat zou je moeten beginnen? Ik kan je niet onderhouden en de broers zullen er wel voor bedanken, dus je zult moeten tobben en zwoegen om aan je brood te komen. Heb je dat alles bedacht?"

„Ja moeder; ik weet dat 't leven moeielijk voor me zal zijn, maar ik wil liever 't minste werk doen, dan mezelf weer verkoopen."

13