is toegevoegd aan je favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De indruk, door zijn bezoek in de huiskamer der Kule's achtergelaten, stoorde hem in zijne studiën, die hij tot nog toe geregeld had doorgezet. Hij maakte bespottelijke plannen; hij schreef zelfs aan zijn neef in Amerika en vroeg hem of bij hem in huis voor eene jonge dame gelegenheid bestond tot inwoning? Hij nam Rendalen in zijn vertrouwen; eerst was deze boos en had veel tegen te spreken, maar ten laatste haalde Kallem hem tot zijne zienswijze over. Haar gevoel van verantwoordelijkheid als vrouw moest worden opgewekt; zij moest de gevaren leeren kennen van zulk een samenleven, als het op den duur werd volgehouden; maar het eerst en het noodigst moest zij van hier weg — ver weg _ zoodat haar geest ruimte kreeg tot de ontwikkeling van haar talent. Door deze eigenmachtige beschikkingen voor haar welzijn werd Edvards liefde steeds warmer en inniger. Hij werd • hoe langer hoe vaster in zijne overtuiging — iedere ontmoeting met haar, zij het ook maar een oogenblikje op de straat, als hij haar aansprak of ook slechts groette, bevestigde hem hieromtrent — dat zij de zijne was; dat zij niemand anders mocht toebehooren

en dat hij h a a r m o e s t b e v r ij d e n.

Hij had met haar nog geen enkel woord hierover gesproken.

Reeds dikwijls was hij verliefd geweest; ook menigmaal had hij den schijn daarvan aangenomen zonder het te zijn.

Maar thans bezielde hem de drang om aan deze scheeve, ongepaste verhouding een einde te maken; om te helpen, te hervormen, te redden; dit lag in zijn karakter en daarom werkte hij voor ziin doel 'met hart en ziel. Zij van haar kant, verloor bij elke ontmoeting met Kallem iets van hare blooheid. Het scheen, dat hij den iuisten toon getroffen had, om haar over het vertrek harer zuster te troosten — ja, als hij zich niet erg vergiste, dan schonk hij haar een ruime vergoeding voor dit gemis. In elk geval, een ontegenzeggelijk bewijs voor hare genegenheid had hij: nadat hij haar had verteld, dat hij tegenwoordig zijne avonden thuis doorbracht ook om haar te hooren spelen en dat hij zijne kamerdeur op een kier zette, ten einde beter te hooren, speelde zij iederen

avond; en soms zeer lang.

Op een goeden dag toen hij haar met de kinderen op straat