is toegevoegd aan je favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DERDE HOOFDSTUK.

Den volgenden morgen werden zij door een zwaar en aanhoudend dreunen wakker gemaakt. Toen zij goed tot bewustzijn kwamen, begrepen zij, dat het de kerkklokken waren, die e gemeente naar de kerk luidden. Zij hadden lang geslapen, maar zij hadden ook tot ruim drie uur gewerkt; dat is te zeggen tot den

vollen lichten dag.

In een omzien was Kallem zijn bed uit en in de nabijgelegen badkamer, waar hij een flinke douche nam; daar had de oude dokter toch ook aan gedacht! En ternauwernood gekleed, snelde luj reeds naar het balcon, om het verrukkelijke en grootsche landschap te bewonderen. Hij riep de kamer in, dat Ragni ook onder het stortbad moest gaan en zich spoedig kleeden en hier komen om ook

te zien. , , ,

Maar zij had gisteren gevoeld hoe ijskoud het water was en

nu lag zij met groote open oogen te overleggen, of zij „de schoo verzuimen" of het werkelijk wagen zoude. Zij besloot tot het eerste en stond dientengevolge spoedig in een bevallig ochtendgewaad dat zij vlug had aangetrokken, aan zijne zijde. Maar hoe lief zy ook tot hem opzag en hoe levendig zij het goddelijke vergezicht, het voorbeeldig schoone weder prees, — hij vergat het stortbad niet. Zij had hem gisteren stellig beloofd het van den eersten morgen af, dagelijks te zullen nemen; zoo gevoelig voor verkoudheid als zij was, moest zij zich dit o