is toegevoegd aan uw favorieten.

Sprookjes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boom was, die niets van het plan wist om samen een eiland te bouwen. En terwijl de boom met al meer en meer takken prijkte, kregen de koraaldiertjes meer en meer kinderen, die rondom hen in 't water zwommen. Vele kleine doorzichtige wezentjes met fijne haartjes Zoo lang ze jong waren, genoten ze hun vrijheid, maar allen hadden toch in hun hart het plan van het eiland. En zoodra ze volwassen waren, zetten ze zich naast het oude koraaldier vast, vormden knoppen en takken en werden evenals deze groote koraalboomen.

,,Nu kan ik niet meer," zei het oude koraaldier op een dag.

Rondom haar groeide nu een heel woud van koraalboomen. De takken waren in elkaar geslingerd en overal ontsproten de mooiste stervormige bloemen. Ze schoten voortdurend nieuwe knoppen en brachten milüoenen kleine koraaldiertjes ter wereld. En terwijl ze zoo rusteloos voortbouwden, dachten ze altijd aan het eiland.

Het oude koraaldier kon trotsch zijn op haar werk, want zij had immers de geheele onderneming begonnen.

Vergeet het eiland niet!" zei zij stervend tegen haar kinderen, klein- en achter- en achter-