is toegevoegd aan je favorieten.

Kunststooten gespeeld op het Wilhelminabiljart

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TELEGRAAF, 1 April 1904.

KUNST- EN LETTERNIEUWS.

BILJARTAVOND JEAN BRUNO.

In het café-restaurant „De IJsbreker" had gisterenavond de tweede biljartavond van Jean Bruno plaats.

Talrijk was het opgekomen publiek. Wy zagen er zelfs menschen die we daar niet hadden verwacht, o. a. een redacteur van een weekblad, een dirigent componist en een muziekrecensent.

Jean Bruno, een nog jonge man (28 jaar) zette de op den vorigen avond afgebroken party-met-voorgift voort. Daar de aanvankelijke tegenstander, de amateur Dusseldorp, dien tweeden avond niet kon komen, nam een ander amateur, de heer Wilson, diens partij over.

Deze kon echter heel op zijn gemak blijven zitten; z\jn baantje bleek oene sinecure te zijn. "Want Bruno maakte de party van 1500 punten aan één stuk door uit, in een reusachtige „série américaine", schuivende de gehoorzame ballen langs de banden.

Ofschoon de strijd daarmee beslecht was, zette de biljartvirtuoos zijn serie voort, aangezien ergens in de zaal met groote letters stond geschreven dat het Nederlandsche record op het Wilhelmina-biljart door Hugo Kerkau was gemaakt met 1586 punten, en Jean Bruno dat record wenschte te slaan.

En zie, dat gelukte hem best: hij haalde 1665 punten. Waarschijnlijk had hy nog meer gehaald, als gedurende het seriespel niet een welgedane toeschouwer hem onwillens in den weg had gestaan — zyn queue kwam tegen diens buik aan — waardoor de biljartvirtuoos ietwat kregelig was geworden en zyne kalmte min of meer had verloren.

Daarna volgde een kaderspel met voor-gift tusschen Jean Bruno en denzelfden heer Wilson. Ook deze match werd schitterend, zelfs spelenderwyze door den professor in de carambolistiek gewonnen. Gedurende dat spel en vooral daarna, bij de kunststooten, maakte hij allerzonderlingste caramboles, met telkenmale merkwaardig effect.

De diepzinnige philosophische gedachte drong zich in ons op, dat alleen bij biljirtkunstenaars jacht op effect oftewel effectbejag, niet uit den booze is. Een ander wijsgeerig hersenbeeld onzerzijds was, dat de uitdrukking: „hij weet er de ballen van", slechts aan het adres van een biljartvirtuoos