Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar tegelijkertijd is het oneindig verheffend, dat schouwspel, dat de heilige stad aanbood in dien Paaschtijd, waaraan alle Christenen met eerbied terugdenken. Jezus' lijden en sterven was eene openbaring van kracht en vromen •moed, eene prediking van onwankelbaar vertrouwen en algeheele overgave aan God, zoo luide sprekend tot het gemoed, dat de invloed er van ook ons niet ontgaat. Nooit is Jezus grooter geweest dan in zijn lijden en in zijne vernedering, en niets wekt zoozeer de heiligste aandoeningen van het hart, als deze nederlaag, omdat God den verwonneling nabij was met Zijne liefde en hem maakte tot een held en gezalfden koning bij Zijne genade, zooals de historie geen anderen vermag aan te wijzen. Laat vrij dweepzieke priesters en schriftgeleerden hem uitmaken voor een verleider en godslasteraar. laat vrij een verblinde volkshoop, al joelend en tierend, den smadelijksten dood voor hem eischen; orn Jezus' hoofd wordt de doornenkroon tot een stralenkrans, en zijn persoon, aan welks heerlijkheid de eeuwen niets ontnemen kunnen, blijft de belichaming van het allerbeste, wat in een menschenziel leven kan, allen volgenden geslachten ter rijke vertroosting, ter krachtige aansporing, tot een onuitputtelijke bron van hoop en geloof.

Met deze gedachten staan wij op den Goeden \ rijdag aan den voet des kruises en er rijst een dankgebed op in onze ziel tot God, die ons in Jezus toont, tot wat hoogte van geloofsvertrouwen en lijdens-

Sluiten