Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1°. bij hun onderwijs doen uitkomen dat niet de konventionele schrijftaal hun ideaal is, en wel: door er niet naar te streven zo veel afwijkingen aan te leren als mogelik is, maar integendeel zo weinig als overeen te brengen is met de eisen die het leven aan de school stelt; derhalve b.v. nooit: mijne, mijnen, des; (2G)

2°. zonder met het bestaande stelsel te breken nog iets verder gaan dan gewoonlik geschiedt, en niet angstvallig vasthouden aan datgene wat in de praktijk toch niet gevolgd kan worden en ook niet gevolgd wordt, b.v. het schrijftaalgeslacht van weinig-voorkomende woorden negeren en het gebruik van de, die enz. vóór zulke woorden in alle naamvallen goedkeuren.

Het grammatikaal onderwijs op de volkschool wordt niet om zichzelf gegeven, maar alleen omdat het nodig is voor de schriftelike gediichteuiling: de kunstmatige afwijkingen van de gesproken taal mogen voor de leerlingen geen hinderpaal blijven bij het stellen, ze moeten bijna natuur worden. Dit bepaalt de uiterste grens van alle grammatikaal onderwijs op de lagere school; ook van dat van hun die de schrijftaalvormen zo veel mogelik willen aanleren. Er mogen niet meer afwijkingen ter sprake gebracht worden dan de leerlingen zo kunnen opnemen dat zij ze toepassen bij hun schrijven : al het meerdere baat niet alleen het zuiver schrijven bij eigen-gedachteuiting niet, maar veroorzaakt zelfs niets dan onzekerheid. Immers, de taalkundige vormen moeten volkomen geesteseigendom van de leerlingen zijn, wil men van hun eisen dat ze zicli met gemak schriftelik uitdrukken. Daarom ook is er methodies onderwijs nodig en dienen de hoofdgevallen grondig voorbereid, wil men niet bedrogen uitkomen. Het is vaak, en terecht, gezegd: de grammatika is de dienaresse. Toch mag men de betekenis ervan, ook voor' de lagere school, niet onderschatten. Men boude in 'toog dat zij, als elke dienstmaagd, gaarne gewaardeerd wordt om de lagere diensten die ze bewijst, en zonder welke de huishouding in de war loopt7""Verwaarlozing van de gedienstige wreekt zich vaak door onvrede in de huiselike kring. Het is niet anders met de grammatika. De hoogste eisen van het schriftelik stellen kunnen slechts dan bereikt worden als de taal

Sluiten