Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er wordt gekonstateerd, dat in onze taal wel hetzelfde verschil bestaat tussen schreef en binnenkwam als tussen écrivais en entra, maar dat wij geen afzonderlike vormen bezitten om dat verschil uit te drukken.

Zodoende krijgt de leerling een helder inzicht in het feit, dat uit de levende taal zelf moet afgeleid worden wat door vormen wordt uitgedrukt, — dat de talen in dit opzicht zeer uiteenlopen en dat vooropgezette redenering dus altijd verkeerd is. (47) De leraar in de vreemde talen zal dus moeten nagaan wat in onze taal kan dienen om de verschijnselen uit de vreemde toe te lichten, hetzij door te wijzen op de overeenkomst, hetzij op het verschil.

Onafhankelik van het onderwijs in het zuiver schrijven van de moedertaal zal hij moeten kiezen wat voor zijn speciaal doel nodig is: het kan dan naar zijn eigen eis behandeld worden. Scheiding tussen het onderwijs in het zuiver schrijven en dat in een vreemde taal komt dus dit laatste ten goede. In geen geval mag, ter wille van het laatstgenoemde onderwijs, dat in de moedertaal bedorven worden. En dit geschiedt, wanneer men doet alsof er in onze taal nog naamvallen bestaan en dus b.v. ter wille van het Duits eenen laat schrijven in een zin als: een man die mij eenmaal bedrogen heeft, vertrouw ik niet meer. (48)

X. Waarom juist dit stelsel? Is geen radikaler verandering gewenst?

Het spellingstelsel van Kollewijn c. s. is niet ideaal, zoals we gezien hebben, en zoals de samenstellers ook zeer goed weten. (50) Maar een radikale verandering — een beperktfoneties weergeven van de gesproken algemene omgangstaal — (33) zou het uiterlik van de meeste woorden wijzigen. De

Sluiten