Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doch hoe kan het ook anders, wanneer men acht geeft op de oppervlakkige en lichtvaardige wijze waarop men niet zelden over het afleggen van de geloofsbelijdenis of de zoogenaamde aanneming hoort spreken en wanneer men acht geeft op het gebrek aan den rechten ernst, dien men billijk van zijne leerlingen mag eischen.

Zeker moeten wij allereerst naar de oorzaak daarvan zoeken in de huisgezinnen, want hoe kan men verwachten, dat de kinderen het afleggen van de geloofsbelijdenis als eene ernstige christelijke levenstaak zullen opvatten, wanneer zij daarop niet allereerst door hunne ouders of voogden worden gewezen, maar deze integendeel deze heilige zaak slechts als uitwendige kerkelijke verplichting beschouwen, of wel gelijkstellen met gewoon maatschappelijke eischen, waaraan moet worden voldaan,

opdat zoon of dochter kunne verschijnen in de wereld let

wel, in de wereld ; of ook om in de kerk rechten te kunnen verkrijgen van zuiver aardsch en stoffelijk belang.

Het afleggen van de geloofsbelijdenis is eene christelijke taak ter voldoening aan de hoogste behoefte van het zieleleven.

Ouders en voogden, wijst gijlieden daarop allereerst uwe kinderen.

Leerlingen, die uwe geloofsbelijdenis wenscht af te leggen, let er toch op en denkt er toch aan en bepaalt u er bij, dat het eene ernstige, hoogst gewichtige Christelijke taak in uw leven is, die op geenerlei wijze oppervlakkig, lichtvaardig of lichtzinnig mag worden behandeld.

Geloofsbelijdenis moet gij afleggen, dat is niet in de allereerste plaats een examen afleggen van wat ge weet of kent, niet allereerst getuigenis geven van uwe verstandelijke of zedelijke ontwikkeling, maar van uwe geloofsovertuiging, van hetgeen ge voor waar moet houden en waaraan ge u moet toewijden voor uw waarachtig, blijvend en eeuwig geluk. Dat is eene taak waarvoor, gedacht, geleerd, gewerkt, maar bovenal veel gebeden moet worden.

Sluiten