Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schap de voetsporen der praktijk gevolgd. Naarmate de hoop op practisch nut van het Antarctis zwakker is geworden, is gegroeid de overtuiging van de groote waarde voor de wetenschap van dat verijsde aardstuk, dat in koude tongen zijn invloed uitstrekt tot ver in de beschaafde wereld en in zijn sterk aangetaste landmassa's als nergens elders de kracht vertoont van een der ruwste gasten van den aardkorst . het ijs. De Grieken, die de wereld beschouwden als een schijf, door een wereldoceaan omzoomd, waren voor het vraagstuk van het Zuidland zoo koud als het ijs zelf en toch hebben zij dit ijsland zijn naam gegeven, want het sterrenbeeld van den Grooten Beer, dat om de Noordpoolster heen zwiert, werd door hen Arctos genoemd en zoo heeft het land, onder de Zuidpoolster gelegen later den klassieken naam Antarctis gekregen. De Grieken zelf noemden die duistere oorden, waardoor de weg ter onderwereld voerde, Erebus, een plaats zoo schrik- ën angstwekkend, dat Shakespeare dien naam gebruikt als een omschrijving voor den beklagenswaardigen man, die geen muziek in zijn ziel had en Dante nog het vagevuur plaatste op dit duistere aardpunt, als antipodisch met Sion gelegen.

We vermeldden reeds, dat vele eeuwen, naar hun vermogen en hun krachten hebben beproefd, dit grensgebied der natuur te benaderen. De eerste belijders van den ronden aardvorm schiepen in hun naïeve fantasieën al dadelijk een groot Zuidland, dat voor de uitgestrekte Noorderlanden het evenwicht moest ophouden. De aarde toch, tot aan het einde der Middeleeuwen bijna algemeen beschouwd als het middelpunt van het heelal, moest een voorbeeld zijn van orde en evenwicht. Stellig deelde dus de equator al het land in twee gelijke helften. Het Zuidland moest bestaan, het was de vraag maar of men het kon bereiken ! Een groot Babylonisch sterrekundige Seleukos (160 v. Chr.) had opgemerkt, dat de Indische Oceaan geen eb- en vloedbeweging kende, en ofschoon die meening volstrekt niet strookte met de werkelijkheid, werd het een reden om den Indischen Oceaan tot een binnenzee te verklaren en twaalf eeuwen lang sloten alle kaarten dien oceaan af door een groot Zuidland, dat Afrika

Sluiten