Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gestreden behalve door eenige onzer kapiteins, die zich onbekwaam of lafhartig betoonden. Den volgenden dag moest onze vloot opnieuw den strijd aanvaarden, terwijl de vijand gedurende den nacht aanzienlijke versterking had ontvangen. Tot overmaat van ramp konden door windstilte vele onzer schepen niet aan 't gevecht deelnemen. Het schip van Tromp, door 13 vijandelijke schepen omringd, zou verloren geweest zijn, indien De With en De Ruyter het niet hadden ontzet. Tegen den avond eindigde de slag met de overwinning door den vijand.

Thans waren de Engelschen meester op onze kusten, die zij met 120 schepen, voorzien van 4000 kanonnen en 17000 man, blokkeerden. Het was wel te zien, dat de krijg door één enkel man, den voortvarenden Cromwell, werd bestuurd, terwijl onze verdediging door binnenlandsche onlusten werd verlamd en de verweermiddelen bijna waren uitgeput. Met inspanning van alle krachten wist Johan de W i 11, in dezen tijd als raadpensionaris opgetreden, een vloot van 80 schepen bijeen te brengen, waarmede Tromp weer in zee stak.

Deze bekwame, maar voorzichtige vlootvoogd, begreep geen slag te moeten wagen eer De With, met zijn 27 schepen op de Texelsche kust ingesloten, zich met hem zou vereenigd hebben. Maar Blake dwong hem den 8en Aug. tot een slag bij Katwijk, waarin wel geen schepen verloren gingen, doch Jan Evertsen en De Ruyter veel schade bekwamen. Ondanks den donkeren nacht wist de onversaagde De With tot verbazing van een ieder de open zee te bereiken, en zich met den opperbevelhebber te vereenigen. Den lOen kwam het opnieuw tot een gevecht, nu bij Terheiden, maar nauwelijks was het begonnen, of de beleidvolle Tromp werd door een musketkogel doodelijk getroffen. Daar zijn dappere kapitein Kortenaar oogenblikkelijk 't bevel overnam, bleef

Sluiten