Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de eerste impulsie tot die kringvormige beweging der wereldmassa's, die we later zich zien samentrekken tot zonnestelsels, een opeenbotsen van twee hemellichamen of nevelmassa's of verzamelingen van materie in haar meest verschillende aggregatie-toestanden geweest is.

Ook bij den nevel om de nieuwe ster in Perseus vertoonde de beweging der weggeslingerde lichtbundels een spiraalvormigen aard. In die ster hebben wij blijkbaar het embryo van een hemellichaam voor ons, van welks allereerste ontvangenis wij getuigen waren. Hoe jammer dat ons leven zoo kort is en wij de ontwikkeling van dit nieuwe wereldwezen niet verder kunnen aanschouwen; immers het zal nu wel honderdduizenden jaren duren, eer zich nieuwe trappen van zijn wasdom toonen.

Maar wat in dit opzicht onmogelijk waar te nemen valt aan èèn enkel hemellichaam, kan toch nagegaan worden aan een heele reeks ervan, wanneer wij ze afzonderlijk rangschikken naar hun trappen van ontwikkeling. Reeds vaak is in dit verband de vergelijking gemaakt, dat we toch ook evengoed de ontwikkeling van een kip, van af het ei tot aan het geheel gevormde, tot voortplanting in staat zijnde dier, kunnen nagaan aan de tegelijkertijd in den hoenderhof voorhanden zijnde dieren in verschillende stadiën van groei als wanneer we èèn en hetzelfde kippetje zouden gadeslaan in zijn verschillende gedaanten.

Inderdaad vinden wij 1111 aan den hemel alle graden van ontwikkeling vertegenwoordigd, zoowel de eerste, allerfijnste verdeelingen der materie, zooals de nevel 0111 de ster in Perseus die het eerst vertoonde, tot aan de compleete sterren- en zonnensystemen toe. We zullen ze voor en na de revue laten paseeren, doch zóó dat wij de noodwendigheid harer ontwikkeling langs dezen weg erkennen uit de ons bekende krachten en toestanden.

Nu moeten wij echter terugkeeren tot dat allereerste stadium der wereldvorming, hetwelk ons voor oogen

Sluiten