Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vormen, die in een bestendig worden en vergaan is, doch nu maar zelden meer van binnen uit doorgebroken wordt, wijl het gansche proces nu een regelmatiger verloop begint te krijgen. Doch de verdere verdichting, het samentrekken van den bol, verhoogt, zooals wij weten, zijn temperatuur, en dit vooral in zijn binnenste. Deze zal dus mettertijd zóózeer rijzen, dat zij de vloeibare huid onbestaanbaar moet maken; de vloeistof wordt op haar zwakste plaatsen en daar waar de globale beweging van de zonnematerie dat door de aanwezige reactie het makkelijkst maakt, doorbroken: er begint een nieuwe zonnevlekkenperiode. Het is bekend dat na ongeveer elf jaar bij onze zon zulke perioden van grootere onrustin haar stralende atmosfeer intreden, waartusschen tijdvakken liggen, gedurende welke haar oppervlakte bijzonder zuiver is. We hebben hier de physische noodwendigheid van deze bewegingen uiteengezet. Het verschijnsel zelf heeft in natuurkundig opzicht veel gemeen met de geyserverschijnselen,waarbijook,metbepaaldetusschentijden, uitsluitend door den gedurigen toevoer van warmte uit het binnenste der aarde, erupties (uitbarstingen; plaats hebben. Wij zullen daar later nog op terug moeten komen.

Met de toename van het afkoelingsproces zullen de zonnevlekken nu ook talrijker worden en periodiek onze in wording zijnde zon steeds sterker verduisteren. Ook dit stadium van ontwikkeling wordt aan den hemel vertegenwoordigd en wel in de veranderlijke sterren, die met lange en ietwat onregelmatiger tusschenpoozen licht geven, want ook de periode der zonnevlekken is onderworpen aan slingeringen om een gemiddelde. De meestf kaï akteristieke ster van deze soort is Mira in de Walvisch. Deze ster behoort bij tijden tot de helderste; haar glans ligt dan] tusschen de eerste en de tweede grootte. Daarop neemt zij trapsgewijze af, totdat zij ongeveer zeventig dagen na haar hoogste punt voor het bloote oog verdwijnt. In den verrekijker ziet men haar dan nog gedurende drie- of

Sluiten