Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waden, of wel wachten tot dat dit afgeloopen was

Maar de man kon niet wachten! Hij bracht het avondeten voor zijn kindertjes, en die hadden honger! Hij moest dus wel door 't water waden, wat hem natte voeten en misschien wel een erge verkoudheid zou bezorgen, want het was erg koud; maar 't moest— Daar hoort hij op eens in zijn nabijheid een vriendelijk gehinnik.... Hij keek op, en daar stond het paardje van van morgen, dat hem herkende. Hij herkende het dier ook en dacht: die wil mij zeker wel helpen! En hij riep: »Kom, beestje, kom! help jij mij eens over den weg!«

Het paard sprong onmiddellijk over het hek en

draafde naar den goedhartigen man toe, van wie het geen harde woorden of slagen te vreezen had. De man klom op zijn rug, en het gewillige paard bracht hem naar 't einde van den hollen weg, waar de grond weer droog was. En de goede man hoefde zelfs zijn schoenzolen niet nat te maken. Hij klopte het gedienstige dier tot dank nog'

O O

eens op den hals, hem vriendelijk toesprekend. En daarna

Sluiten