Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op zulke kleine terreinen moet de tuinkunst meer een decoratieve kunst worden, omdat hier bijna jaarlijks andere planten gebruikt worden.

De kunst, die hier toegepast moet worden, is van geheel anderen aard dan op groote terreinen, maar is juist daarom niet de Tuinkunst.

Niet onaardig noemde onlangs een collega deze kunst tuinmanskunst en is zij mijns inziens het best te vergelijken met de bloemschikkingskunst der bloemstukken, of met salonversieringen.

I lier hangt alles af van persoonlijken smaak, en deze is niet in voorschriften weer te geven. Doch het is nu juist niet absoluut noodig rechte lijnen te gebruiken, maar ook evenmin kromme; alles hangt af van plaats en omgeving van 't omringende landschap.

„ Fiir unsere Gó'rten mussen ivir heiite uur so/c/ie Fornten imd Gegenstdndcn erwiïh/en, welehe unter sich itnd mi/ der Umgebung tm Einkhinge stelten."

Deze woorden werden door Lother Abel geschreven in een zijner beste werken over Tuinkunst. Menigeen mag deze wel onthouden, doch niet alleen de vakmannen, maar vooral ook, zij die zich geroepen achten deze steeds op de vingers te tikken. Want 't is eigenaardig, de eerste de beste weet meer van de tuinkunst af dan de beste vakmannen met al hun ondervinding.

Deze denken echter: On ne peut pas contenter tont Ie monde et son père, en gaan hun gang. Men ziet ook, dat de eenvoudigst aangelegde tuinen en parken er steeds bij winnen, hoe ouder zij worden. Kortzichtigen, dit' zich een boom niet groot kunnen voorstellen, zoolang deze nog klein is, zijn zeker het allerminst gerechtigd te beweren, dat er geen tuinkunst is.

Gesteld nu eens, dat een tuinarchitect een oordeel zou uitspreken over de opvatting of uitvoering van een villa of kasteel. Wat zou het antwoord van de bouwmeesters zijn? Schoenmaker houdt je bij je leest. En toch zouden diezelfde bouwmeesters leelijk staan kijken, als de in hun

Sluiten