Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bewerkt als sealskin, met eenig succes als zoodanig in den handel is gebracht, zou men den naam van „loutre de mer" kunnen rechtvaardigen, ware het niet, dat er werkelijk ook zeeotters bestaan (Enhydris lutris, Latax \utris), die ons het buitengewoon fijne bontvel leveren, at in Frankrijk en ook hier bekend is onder den naam *n „Kamschatka", maar in Engeland met meerdere juist<d „sea otter" wordt genoemd.

De Franschen schijnen zich echter de onjuistheid de.ter benaming bewust te zijn, althans zij voegen er gewoonlijk die van „sealskin" aan toe, of bepalen zich in vele gevallen tot den universeel gebruikelijken naam van „sealskin", dien ik ook hier uitsluitend zal bezigen.

Om op de benaming , loutre" voolr sealskin nog even terug te komen: men houde het zich voor gezegd, dat alle „loutres" met fantastische toevoegingen ontleend aan geografische benamingen van districten, waar geen sea! voorkomt, zooals: „loutre de Colombie", „de Hudson" etc., evenmin sealskin zijn als „seal bisam", „seal-kanin", „seal-otter", „seal-nutria", „electric-seal" of wat dies meer zij. De bontsoorten, onder deze namen aangeboden, zijn alle min of meer kostbare huiden van land-of waterdieren, welke zich leenen tot eene bewerking, welke een sealeffect teweegbrengt.

Toen, door hebzucht gedreven, de jagers de zeeberen op eene even onzinnige als kortzichtige wijze bij duizenden en honderdduizenden begonnen te dooden, en daardoor de toevoer jaarlijks dermate afnam, dat de daaruit volgende prijsverhooging der vellen het bezit van een sealskin mantel slechts mogelijk maakte voor de meestbegunstigden dezer aarde — toen begonnen vindingrijke vakmannen zich de hersenen te breken om .imitaties" te maken, en, het zij hier gezegd, velen met uitstekend gevolg natuur-

Sluiten