Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schillende organen, met zeer op den achtergrond tredende nekrose, schrijven op rekening van het narkoticum.

In het najaar van 1906 verscheen van Fransche zijde eene monographie over „les effets tardifs du chloroforme, door J. Auburtin^ Het is dezen onderzoeker, die ook wijst op de noodzakelijkheid om de sepsis uit te sluiten, gelukt zelf één geval waar te nemen, waar gedurende het leven het bloed steriel bleek te zijn en ook na den dood geen bacteriën uit de omgeving van het operatieterrein gekweekt konden worden. Een vrouw van 32 jaar werd geopereerd voor eene chronische interstitieele salpingitis, welke haar pijn veroorzaakte. Onder herhaald braken, snelle pols en sterke icterus, albuminurie en coma sterft patiënte zes dagen na de operatie. De hoogste temperatuur bedroeg 37.8.

Bij de sectie werden geen verschijnselen van infectie gevonden ; entingen uit het gebied waar geopereerd was hadden geen resultaat ; de lever woog 850 gram, was geel, week en bros. Om de venae centrahs waren de leverbalkjes verdwenen, de capillairen waren verwijd en sloten tusschen zich in levercellen, welke groote vetdroppels nhielden, het protoplasma dier cellen was korrelig, e ernen waren vermeerderd. De cellen aan de peripherie der wa jes vertoonen talrijke zeer fijne vetdruppeltjes, in de centraal gelegen cellen was galpigment. Stuwing en vettige ontaarding gaan hier dus gepaard met een weinig korrelige zwelling. De nieren waren niet vergroot, de schors was bleekgeel, het merg paarsrood. De tubuli contorti vertoonen een epitheel, dat in geringe mate korrelig gezwollen is, en aan de basis een weinig fijne vetorreltjes vertoont (zooals Traina beschreef voor normale organen). Het hart en de hersenen waren normaal.

Wanneer wij de resultaten der dierproeven samenvatten komen wij tot de conclusie, dat chloroform in uiteenloopende hoeveelheid bij verschillende dieren — ook van dezelfde soort — veranderingen in een of meer organen kan te weeg brengen ; veranderingen, welke nu eens behooren tot degeneraties van het parenym, als korrelige zwelling en vervetting, dan weer bestaan in een volkomen nekrose der functioneerende elementen, hetzij van «irt, ever of nier, hetzij van meerdere dezer organen tegelijkertijd. Het onderzoek van het zenuwstelsel werd verwaarloosd. De omstandigheden waaronder deze veranderingen optreden zijn niet

Sluiten