Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ruim toegeruste, voortreffelijk bestuurde wetenschappelijke instellingen, waarop Amerika trotsch mag zijn.

Maar ik mag voor dit stukje van het grensgebied onzer physische kennis uw aandacht niet langer in beslag nemen.

Het was mijn doel, de beteekenis te schetsen van het energietransport door de wereldruimte, en te doen zien hoe emissie en absorptie, stralingseveuwicht, stralingsdruk en voortplantingsricht ing beheerscht worden door de eigenschappen van ether en electronen. Dat tegenwoordig al deze ingewikkelde verschijnselen uit een gemeenschappelijk oogpunt kunnen worden beschouwd, is voorzeker een schoone overwinning van de nieuwe denkbeelden op natuurkundig gebied. En in dit resultaat ligt tevens een aanmoediging om ons door de steeds opdoemende nieuwe raadselen niet al te zeer te laten afschrikken.

Wanneer nu echter de vraag rijst, wat er verder gebeurt met het door de zon ons toegestraalde arbeidsvermogen, nadat het opgenomen is in het molecuul, in de cel, in het levend organisme, en wat het te maken heeft met de verschijnselen van het bewustzijn in individu en maatschappij — dan begint het ons eerst recht te duizelen — dan gevoelen wij hoe oneindig vele, groote en belangwekkende problemen er liggen buiten het terrein van den physicus. Wij begrijpen, dat aan de leer van het leven, aan de studie van den mensch en de samenleving, door velen een hooger karakter wordt toegekend dan aan de wetenschappen van het onbewerktuigde rijk der natuur.

Gelukkig echter is de waarde van een wetenschap niet evenredig aan de ingewikkeldheid van de vraagstukken waarmee zij zich bezighoudt. Een billijker maatstaf is het succes, waarmee zij voorstellingsreeksen vormt, die door

Sluiten