Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om niet", en voor den patiënt: «Christus heeft u niet noodig, gij hebt niets van Hem te eischen. Wat Hij doet aan u, doet Hij uit liefde tot u, die zwak en afhankelijk zijt."

§ VI.

De kosten der Medische zending.

„Een doos zalf, een doos pillen en een bundel traktaten" was in vroeger dagen de geheele uitrusting van een missionair, die ook als dokter optrad. Dat was niet kostbaar. Die dagen zijn echter lang voorbij. Thans kost de M. Z. heel wat duizenden meer. De missionaire artsen en hunne assistenten, de verplegers en verpleegsters (blanken en inboorlingen), de apotheek en haar beheerder, de polikliniek, het hospitaal, het ameublement, de medicijnen, het voedsel, alles kost geld, soms veel, doch nooit te veel geld. Wat de missionaire artsen betreft, zij hebben geen uniform salaris. Naar de eischen van de plaats, waar zij arbeiden, is hun salaris bepaald, dat desniettemin altijd blijft verre beneden het honorarium, waarop zij elders zouden mogen rekenen. Onder de Engelsche en Amerikaansche missionaire artsen zijn er niet weinige, die geen salaris genieten, öf omdat zij van eigen middelen leven öf omdat zij hunne gelden ontvangen van rijke belangstellenden en familieleden. De anderen krijgen hun en der hunnen onderhoud — meer is het in den regel niet — uit de kas der medische zending, die meestal een andere is, dan die van de bediening des Woords. De South. America Society vroeg onlangs een missionairen arts voor hare missie onder de Araukanen in Chili (Mapuche Indianen) op een salaris van £ 150, woning, vrije passage en uitrusting. Andere miss. artsen ontvangen meer, tot ƒ2500, ƒ3700 en ƒ4000 toe. De missionaire artsen, die in de Nederlandsche Oostindische koloniën arbeiden, ontvangen

Sluiten