Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vluchtigen blik op die boeren en boerinnen, die nog steeds in stomme verbazing beiden aankijken.

Kom dan mee naar buiten," en hij trekt haar met zich mede de deur uit, naar den tuin. tot in een dicht

begroeid prieel.

Hier weder kussen, weder omhelzingen mettallooze

vreugdetranen.

„ Hoe heb je me toch gevonden?" begint zij eindelijk.

" Dat zal ik u later alles vertellen, moeder, maar zeg mij" nu eerst wie mijn vader was, want u begrijpt, dat me dat het meest belang inboezemt."

„'t Was een brave man; vraag me nu niet meer. Waarom mag ik u niet meer vragen, als het een

brave man was1?'

Geen antwoord; zij wendt at' het gelaat, want zi)

durft hem uiet meer aanzien.

„Moeder, vertel me alles, alles hoort ge; ik wil alles

weten."

„Ik durf niet."

„Waarom toch niet!

„Omdat ik bang ben, datje hem zult verachten en dat wil ik niet, dat verdient hij uiet, 111 n arme, onge-

gelukkige Nol."

„Moedertje, je maakt me gek, vertel, in Godsnaam

vertel."

„Zul je dan niet boos op hem zijn !

„Neen, neen ik beloof het u.

^Nou, goed dan, je hebt het zelf gewild."

„Ja. moeder."

En toen 't hoofd voorover, zachtkens, telkens onderbroken door luide snikken, vertelt ze alles, alles aan

Sluiten