Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene Kerkvergadering, zooals bij het namaaksel der Reformatie in 1886 een dusgenaamd gereformeerd Congres, werd van 1414— 1418 te Constanz belegd, om een' onderlingen twist van gelijktijdig zich opwerpende pausen te beslechten, den vrede in de Kerk en zelfs de kerkelijke tucht te herstellen. Al de leden van deze kerkvergadering erkenden eenparig, dat men met kracht aan de hervorming en aan de tucht moest arbeiden. — Waarop is het echter uitgeloopen met deze Vergadering,» samengesteld uit zulke mannen ? Zij hebben wel in hunne prediking de sterkste klachten aangeheven tegen de heerschende misbruiken; zij vermaanden elkander om krachtig aan de hervorming der Kerk te arbeiden, en schilderden de toenemende verkeerdheden met de levendigste kleuren af. Alzoo scheen de gansche Kerk eene reformatie van deze mannen te mogen verwachten. Maar welke goede voornemens deze kerkvergadering ook scheen te hebben, zij heeft niets goeds aangebracht, — het goede voor Gods Kerk komt niet uit den raad der menschen en hoogst zeldzaam door groote vergaderingen, — en in geen geval, als de verbetering slechts in den uiterlijken vorm gezocht wordt. Dat deed die kerkvergadering te Constanz, maar zij hadden niet de leer van Christus. Zoo hebben zij wel de pauselijken hiërarchie gewond, als zij al de drie pausen afzetten, maar hunne eigene heerschappij en hiërarchie daarvoor in de plaats gesteld, en bij hoevelen wordt dit niet gezien, als men wil reformeeren, maar der genade van Christus vijandig is. — Wat werd er van de kerkelijke tucht bij deze reformateurs ?

Gelijk ook de Joden, zonder de leere Christi, ijverden voor de Wet en de kerkelijke tucht, maar de tucht alléén toepasten op den bekeerden blindgeborene (Johannes 9), alzoo geschiedt het meermalen, dat men bij een' uiterlijken ijver voor Gods Woord en de kerkelijke tucht alléén de ware discipelen van Christus niet verdraagt en met een' schijn van kerkelijke tucht verbant en uitwerpt en alzoo heeft men te Constanz ook slechts de leden van Christus, de getrouwe getuigen Johannes Huss en Hieronymus van l'raag, uitgebannen en zelfs als ketters verbrand. Dat was het treurig beloop van de heilige kerkvergadering te Constanz. Daar is het

Sluiten