Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen? vragen zij. Wat hebben wij in dezen aan phantasieën en gissingen, verder dan welke wij liet toch niet brengen zullen? Bovendien staat het volgens Gunkel van meet af aan vast, dat de besnijdenis, waar wij ze nog aantreffen, wat haar ontstaan betreft, vooral uit den vóór-historischen tijd dagteekent, — eene periode, van welke wij niets weten of kunnen weten. Immers onderstelt de ceremonie oorspronkelijk het naakt loopen, een menschelijk verkeer zonder kleeding. Hoe ver ligt dit reeds achter ons en achter alle beschaafde volken! Ook de uitvoering met steenen en steenen messen wijst op de vroegste oudheid, toen het gebruik van staal en ijzer nog onbekend was. Steenen messen bleven bij de Israëlieten lang in zwang 1; evenzeer bij de Australische volken en de NoordAmerikaansche Indianen. Elders, bij de Abyssiniërs en Polyneezen, deden lang mosselschelpen en bamboes daarvoor dienst.

Op grond van dit alles, meenen de twee genoemde geleerden, is liet volstrekt uitgesloten, dat wij den oorspronkelijken zin van het gebruik nog op het spoor komen. Wij kunnen alleen nog vaststellen, zeggen zij, welk begrip de volken in den historischen tijd er mee verbonden. Zoo kan uit het <). T. blijken, wat de ritus voor het oude Israël beteekende, waarbij echter niet uit het oog mag verloren worden, dat dergelijke ceremoniën eeuwen lang in practijk gebracht worden, zonder dat zij, die er aan deel nemen, zich in den regel er veel bij denken. Welk christen is niet overtuigd, dat de doop beteekent de afwassching der zonden? Maar het recht verband tusschen het feit en het symbool is den meesten verre van duidelijk.

Er zijn dus, gelijk ik aanwees, althans twee onderzoekers in zake de besnijdenis, die zich op grond van het bovenstaande neerleggen bij een non liquet, en, boe ongaarne ook, afzien van elk pogen om iets aangaande de oorspronkelijke bedoeling der besnijdenis te weten te komen.

Uit een ander oogpunt wordt de zaak bezien door Ankree2. Hij onderstelt niet één doel en oorsprong bij de onderscheiden volken, maar meer dan één; bij de respectieve men-

1) Vgl. Exod. Iï5; .Tos. 5 2.

2) L. 1. H. 208.

Sluiten