Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eeuwen, lange slepende eeuwen

Staan zij pal, sinds Moses' dagen —

Om 't gezag der Bijbelwoorden Met hun rotsenrug te schragen.

Want de naam der reuzenvlakte,

Van dien reuzenmuur omgeven,

Werd in 't heilig Boek van Moses Woestenij des muurs geschreven.

En na tal van volgende eeuwen,

Als 't gesteente in ascli zal keeren,

Als voorbijgaan aarde en hemel —

Blijft het Boek, het woord des Heeren ").

Als getuige voor het Boek is hier het land gebleven. De oude namen zijn, na 33 eeuwen, in een streek zonder bewoners, meestal verdwenen. Toch had de eerste verdere rustplaats, Mara, in 1869 nog haar naam bewaard in den verkleinvorm Mareire. De Israëlieten vonden daar bitter, ondrinkbaar water. En Palmer vond er in genoemd jaar nog een kleinen poel met even bitteren inhoud.12) Dan volgde Elim, met „twaalf bronnen en zeventig palmboomen," eene plaats die wij zonder eenigen twijfel terugvinden in Wadi Garandel. Deze liefelijke oase heeft nog overvloed van bronwater, „levend water" zeggen de Oosterlingen, dat tot een beekje samenvloeit. En het veelsoortig houtgewas wordt ook thans nog beheerscht en bekroond door enkele heerlijke palmen, met hun rijzigen schubbigen stam en hun sierlijke kroon van reusachtige waaiervormige bladeren.

Wat echter alleen reeds voldoende is om de gedachte aan iederen anderen weg, oost- of noordoostwaarts van Suez, volkomen uit te sluiten, zijn de woorden van Num. 33,10: van Elim „gingen de Israëlieten heen en sloegen de tenten op aan de Roode Zee." In de richting van Cadesbarne hadden zij eene reis om de wereld moeten doen om weer aan de Roode Zee terug te komen1*). Van het Wadi Garandel zuidwaarts komt men er vanzelf in één dagreis. Het landschap verandert hier van aanschijn. Boom-en plantengroei worden

Sluiten