Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kerken te zeggen, „zoo zullen wij daaruit pijlen snijden, en ze u toezenden." Koning Karki, IX beschouwde dan ook de school van Génève als de moederschool van alle kettersche scholen in Frankrijk. En heel het kerkelijke, sociale en politieke leven der Hugenoten droeg dan ook het zuivere Calvinistische stempel.

Met Schotlands hervormer John Knox knoopte hij intieme relatiën aan. Knox heelt in Génève herhaaldelijk aan de voeten van Cai.vi.in gezeten. En hoewel er tusschen beide reformatoren eenige verschilpunten waren, draagt de Schotsclie reformatie toch een Calvinistisch karakter. Zelfs zouden wij durven beweren, dat Cai.vijn bijna even grooten invloed op het kerkelijk en maatschappelijk leven der Schotten heeft uitgeoefend als Knox zelf.

Onberekenbaar is de invloed, dien Cai.vijn bovendien op koningen, prinsen en vele aanzienlijken oefende door zijne brieven. En bij zijn dood was reeds een groot deel van Europa van zijn geest doortrokken.

Merkwaardig feit!

Toen de Roomsche Kardinaal Saoi.ktits in Génève kwam, en vroeg naar het paleis van Cai.vijn, wees men hem een allereenvoudigste woning. In die woning huisde een zwak en ziekelijk man. En door dezen man heeft God zulk een groot werk willen doen.

Grooter werd echter nog de invloed, dien het Calvinisme oefende op de historie der volken, na Cai.vijns dood.

In Frankrijk werd het Calvinisme helaas door de dragonades van Lodkwijk XIV geheel gefnuikt. Frankrijk heeft zich daarmede van het reformatorisch zout beroofd, en ten slotte de revolutie gebaard.

In ons volk opgenomen, werd het Calvinisme voor ons volk metterdaad het zout voor ons nationale leven, de bakermat onzer vrijheid, de drijfkracht voor onze nationale ontwikkeling. Treffend is dit reeds opgemerkt door Robeut Fkuin, die daarover aldus schrijft: „Toen kwam ten laatste uit Frankrijk het Calvinisme naar Nederland over, even scherp gekant tegen de oude leer en de oude kerkregeering als de Wederdooperij, maar met een eigen welsluitend stelsel van godgeleerdheid, met een eigen plan van democratische kerkorde, doordrongen van een streng zedelijken

Sluiten