Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

goederen werden afgepaald en aan een groot deel der rnenschheid de mogelijkheid henomen werd, om van deze aarde zooveel mogelijk te genieten. Van toen aan is de groote strijd onder de kinderen der menschen begonnen ; de strijd om het voeder en om de plaats bij den voederbak der aarde. Heel de historie der wereld is volgens Marx de geschiedenis van den klassenstrijd. Deze materialistische historiebeschouwing is eigenlijk de ziel van het Marxistische stelsel. 1) In dien grooten strijd der klassen heeft de menschelijke samenleving volgens Marx verschillende phasen doorloopen, waarin telkens verschillende vormen van productie heerschten. Deze phasen worden door hem aangeduid als de aziatische, de antieke, de feudale of middeleeuwsche, en de tegenwoordige of kapitalistische inrichting der maatschappij. De grondslag van de tegenwoordige inrichting der maatschappij is de private eigendom. Daardoor zijn de kapitalisten heer en meester van den grond, de fabrieken, de grondstoffen, de machines, kortom van alle middelen van productie. Daartegenover staat het groote leger der loonarbeiders, die niet anders bezitten dan hun proles, hun kroost, dat zij moeten onderhouden, maar die alle recht op den grond en de productiemiddelen missen. Daardoor zijn zij geheel afhankelijk van de kapitalisten, die de arbeiders voor loon in hunne fabrieken laten werken. Wat de arbeiders door hun arbeid procudeeren, heeft echter veel meer waarde dan het loon, dat zij ontvangen. Deze vieer-icaarde steken de kapitalisten in hun zak. Zij worden daardoor rijker en rijker; de arbeiders daarentegen blijven arm; zij blijven proletariërs, die niet anders dan hun proles, hun kroost, bezitten. Door de groote concurrentie tusschen de kapitalisten onderling, verdringen bovendien de groote kapitalisten de kleine. De groote kapitalisten worden steeds grooter, de kleine steeds kleiner, en zinken eindelijk weg in het groote moeras van het proletariaat. Als gevolg van den privaten eigendom op den bodem en de productiemiddelen, kunnen dus slechts enkele weinigen van de goederen der aarde genieten; kunnen veel genieten;

1) Vergelijk YVkiiner Sombart, Socialisme en sociale beweging, vertaald door Hklène Mekcier, bladz. (W.

Sluiten