Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op den voorgrond moet treden. Maar men make zich te dien opzichte toch geene illusiën. Wat de sterk geprononceerde type van den geboren misdadiger betreft, den nog ver achterlijke in altruïstische ontwikkeling, degenen , die men gewoonlijk de door en door slechte naturen noemt, dezulken zal geene opvoeding of wat dies meer zij verbeteren, ook niet wanneer zij nog maar kinderen zijn; zulks is eenvoudig biologisch onmogelijk. Kn wat de volwassenen aangaat, zijn om de reeds opgegeven redenen, zelfs voor zooveel zij nog niet eens zoo heel achterlijk zijn, de kansen op verbetering geenszins groot. Het getal nu dezer misdadigers is niet gering. Als wij in den Proloog aan den aanvang van GOETHE'S Faust lezen: «Ein guter Mensch in seinem dunkeln Drange «Ist sic/i des rcchtcn Weges wohl bcwusst»,

mag dit ook wetenschappelijk waar heeten , voor zoover er van « ein gntcr Mensch » de sprake is, van zulk een namelijk wiens altruïstische ontwikkeling hem dezen naam waardig maakt. Zulk een kan door den invloed der levensomstandigheden tijdelijk afdwalen, maar dan weder op het goede pad terugkeeren. Maar hij, wiens altruïstische ontwikkeling daarvoor nog te achterlijk is, bezit ook geene neiging in die richting te handelen. Alleen dan wanneer die achterlijkheid maar zeer gering is, kan kunstmatig, door opvoeding b.v. deze ontwikkeling tot op het vereischte standpunt worden vooruit gebracht. Hoofdzakelijk bij kinderen. Hij volwassenen kan dan alleen door vrees de uiting der verkeerde neigingen, die alsdan toch al niet bijzonder sterk meer zijn, worden belet, en wellicht zoo het terughouden daarvan tot eene gewoonte worden gemaakt, die het maatschappelijk gevaar wegneemt. Meer echter te verwachten is eene utopie.

Bovendien heerscht nog altijd zoowel bij sociologen als bij psychiaters en ook elders, derhalve mede in de publieke bespreking van dit onderwerp in de dagbladpers, ja zelfs in de door rechtsgeleerden gevoerde verdediging, maar al te zeer eene zeer onjuiste, men zou kunnen zeggen atavistische opvatting van het strafproces. Ook al doen nieuwe inzichten

Sluiten