Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jezus leefde niet als asceet; hij eerde het huwelijk door zijne tegenwoordigheid op den bruiloft te Kana; bijleerde dat alleen echtbreuk grond mag zijn voor de echtscheiding; hij nam deel aan feestmaaltijden, zoodat zijne vijanden hem scholden voor een vraat en wijnzuiper, een vriend van tollenaren en zondaren. Ook zijne discipelen liet hij blijven te midden van hun beroep. Aan de discipelen van Johannes, die tot hem kwamen met de vraag, waarom zijne discipelen niet vastten, antwoordde hij: „Kunnen ook de bruiloftskinderen treuren, zoolang de bruidegom bij hen is?" Terecht zegt Tiele '): „Het Christendom treedt niet vijandig tegen de wereld op en vermengt zich ook niet met haar, het haat haar noch vergoodt haar, is daarom noch eenzijdig optimistisch, noch eenzijdig pessimistisch, waardeert en roemt de grootste zelfverloochening en prijsgeving van alles voor een heilig doel, maar doellooze zelfverzaking, vasten en onthouding om hun zelfs wil, als verdienstelijk werk, keurt het af". De ascese gaat uit van de gedachte dat de wereld zondig is, en men temidden van de wereld levende God niet kan dienen. Doch het Chistendom leert dat de zonde wel in de wereld is, maar dat de wereld zelf niet zondig is. God heeft alzoo lief de wereld gehad dat Hij zijnen eeniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat de zondemacht verbroken en de wereld behouden zou worden. Op o-rond van de verlossing van Christus kan Paulus zeggen. \lles is uwe" (1 Cor. 3 : 21). Heel de schepping, de bezielde en de onbezielde, is de erve der gemeente en daarom mag de gemeente zich niet in dienst stellen van de wereld, maar moet zij de wereld gebruiken in dienst van Christus. In plaats dat de Christenen kloosterlijk de wereld hebben te mijden en de wereld laten voor hetgeen zij is, is het de roeping der Chistenen om temidden van hun aardsch ben Hp Godsdienstwetenschap, Amsterdam, van Kampen,

J XillUiUlUQ »W - —— - - -

1900. Eerste reeks, blz. 190.

Sluiten