Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geloof. Wat hebben wij daaronder te verstaan? Welke beteekenis hebben wij te hechten aan dat woord, zoo schoon, en toch, door menig misbruik, zoo ontaard? Onze RoomschKatholieke broeders zijn hier spoedig niet hun antwoord gereed. Het geloof, zeggen zij, is het kinderlijk aanvaarden van, het gewillig zich onderwerpen aan de besluiten der Heilige Kerk. Do geestelijkheid, optredende als middelares tusschen God en mensch, heeft 1111 eenmaal vastgesteld wat wij hebben te doen, en hoe wij hebben te denken; zij wijdt nóg haar tijd en haar krachten aan de verdere ontwikkeling van het Christelijk dogma: wij, leeken, hebben slechts haar resultaten te beamen, en ons neder te leggen bij haar besluiten. In een eigenaardige brochure, getiteld: Les ihfficiilti's tle eroirr, waarvan wij niet weton wat wij het meest moeten bewonderen: den schoonen stijl, den eleganten vorm, of de oppervlakkigheid der uitgesproken gedachten, zegt de bekende F. Bkuxktikrk: „Ik geloof zeker niet dat de godsdienst een zaak is van het persoonlijk geweten; integendeel beschouw ik hem allereerst als een gemeenschap van geloofswaarheden. (Het woord communautó = gemeenschap kan hier aanleiding geven tot misverstand. üe bedoeling is hoogstwaarschijnlijk deze: godsdienst is slechts daar aanwezig, waar sprake is van het gemeenschappelijk aanvaarden van een geheel van geloofswaarheden. F. K.) Men zou evenmin alleen van zijn godsdienst kunnen zijn, als alleen van zijn vaderland of van zijn familie." ') Mij dunkt, duidelijker kan het niet. Rome heeft 1111 eenmaal een zeker aantal leerstukken vastgesteld, zij heeft nu eenmaal bepaald wat de „correcte" of „orthodoxe" levens- en wereldbeschouwing is, en de arme leek, die toch over deze dingen niet kan oordeelen, heeft zich eenvoudig te onderwerpen. Want verstaat het wel: Brunetière wil niet alleen zeggen, dat het persoonlijk geloof van den Christen er steeds naar streeft gemeenschappelijk, algemeen, katholiek, in den waren zin van het woord, te worden; dat er een onzichtbare Kerk, een gemeenschap der

1) Je ne crois certes pas que la religion soit une „affaire individuelle", et au contraire, je la considere avant tuut comme une communauté de croyanoes. On ne saurait pas plus être seul de sa religion, que de sa patrie ui de sa familie.

Sluiten