Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Twee-en-twintig terechtstellingen weer. Het is verschrikkelijk," sprak mijn dochter.

„Niet alleen verschrikkelijk, maar ook onzinnig," riep ik uit.

Wat moet men dan doen? Men kan hen toch niet ongestraft laten moorden en plunderen," merkte iemand op, gelijk dit steeds in zulke gevallen wordt gezegd, en ik zoo vele malen heb gehoord.

De woorden: Wat moet men doen? waren dezelfde die door de twee mannen uit den tuin, alsook door dien revolutionnairen boer van zooeven waren gebezigd.

„Men kan toch maar niet stilzwijgend de waanzinnige gruweldaden verduren van een Regeering. die den Staat en het volk ten verderve voert. Wij verafschuwen de maatregelen die wij moeten aanwenden, maarwatmoet men doen?" zeggen de revolutionnairen van bun kant.

„Men kan toch niet toelaten, dat sommige heden, die zich als ordestichters opwerpen, zich de macht toeëigenen, en bet Russische volk naar eigen goeddunken leiden, het demoraliseeren en ten verderve voeren ! Natuurlijk zijn de voorloopig genomen maatregelen gestreng — maar wat moet men doen?" zeggen de conservatieven van hun kant.

En ik herinnerde mij onder de mij van nabij bekende personen sommigen die revolutionnair, anderen die conservatief waren, alsook den zooeven vermelden boer, en de ongelukkige revolutionnairen die bommen laten maken of zelf vervaardigen, die moorden en plunderen, ook die niet minder ongelukkige verdoolde lieden die veldgerichten toestaan, instellen of presideeren, die menschen laten doodschieten en ophangen, en daarbij zichzelf en anderen wijs maken dat zij doen wat gedaan moet worden; en hoe dezen, zoowel als genen, steeds dezelfde woorden herhalen: „Wat moet rnen dan doen?"

Inderdaad, wat moet men doen? zeggen dezen zoo-

Sluiten