Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen te bepalen over de verantwoordelijkheid der klas en als de resultaten van het onderzoek beschouwd mogen worden als een weerspiegeling van de meeningen der schoolkinderen in het algemeen, dan blijkt er duidelijk uit dat tenminste de jongere kinderen volkomen bereid zijn te lijden voor de zonden van andere, mits dat deze kinderen tot een schoolgemeenschap behooren, die hun zelf eenige voorrechten biedt. Dit kan ten deele verklaard worden uit het feit dat het dogma van het lijden voor anderen in de huisgezinnen zoo algemeen geleeraard wordt.

Het feit dat slechts 9 van de 3000 schoolkinderen twijfel opperen aan de bevoegdheid der onderwijzeres de kinderen na schooltijd te houden, als haar dat gewenscht voorkomt, kan dienen ter geruststelling van hen, die voor het kind meerdere vrijheid eischen en die de stelling verdedigen dat hem meer dan thans de gelegenheid moet worden gelaten tot ontwikkeling van zijn zelf-directive. Zooals reeds in de eerste paragrafen werd aangestipt moet een school, zooals ze behoort te zijn de noodzakelijkheid erkennen het kind te vormen tot zelf-contróle.

c. Straffen.

De maatschappij behandelt al diegenen als anti-sociaal wier moraal indruischt tegen de algemeene, en de straffen, die zij oplegt, zijn niet anders dan de sociale terugwerking, die zij op hare onsociale leden uitoefent. Bij de primitieve volkeren heeft de straf vooral vergelding ten doel. Op een hoogeren trap van beschaving wordt het onsociale lid bestraft ter bescherming der maatschappij. Onder de heerschappij van een hoog ontwikkeld altruïsme laat de maatschappij het bij

Sluiten