Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terug te houden, is het einde van deze eeuwenlange worsteling voor China geweest, dat een Tartaarsche dynastie er thans den troon bezet. Teekenachtig, en bevestigend wat wij hierover zooeven zeiden, had deze troonsbestijging der barbaren geen verzet van het Chineesche volk „en masse" tengevolge. Evenmin waren de Tartaren machtig en talrijk genoeg, om zich daadwerkelijk als heerschers te doen gelden. *) Van onderwerping der Chineezen was hier geen sprake. Daarvoor overtroffen zij de overwinnaars te zeer in aantal en was het rijk te groot. Er had een compromis plaats. De geweldenaar nam met de Chineesche opvatting van oppergezag genoegen, bestendigde den toestand, die het overgroote deel der publieke zaak in handen der onderdanen liet. Daartegenover werden — als om den schijn te redden — zekere specifiek Tartaarsche gebruiken, als het dragen van den staart, aan de Chineezen opgedrongen, zagen de onderkoningen en gouverneurs Tartaren-Generaals naast en boven zich gesteld en kwamen tienduizenden Tartaren ten koste van de schatkist leven. Het geheim der berusting der overwonnenen lag echter niet uitsluitend in de onverschilligheid der Chineezen voor het goed recht van het Oppergezag, zoo gauw dit een feit was geworden. De Keizer is naar Chineesche zienswijze de tusschenpersoon tusschen den Hemel en de menschen. Als zoodanig is hij de eenige, die bevoegd is, den boven alles heiligen dienst in den tempel des Hemels te verrichten. De Tartaren-vorst, die zichzelf deze bevoegd-

*) Is de analogie met om gezag in N. I. niet treffend?

Sluiten