Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertrek en terugkeer vóór de tabletten der voorouders gevorderd. Op de scholen worden de Chineesche kinderen in de eerste plaats met hunne huiselijke verplichtingen bekend gemaakt. In hun leerboek, *) dat hierover handelt, heet het:

„De kinderen behooren bij het eerste haangekraai „op te staan. Komen zij dan in de tegenwoordigheid hunner ouders, dan moeten zij hun adem „inhouden en hun stem doen dalen. Zij behooren „zich te vergewissen, of hunne ouders warm of „koel genoeg gekleed zijn, of zij zich wèl bevinden. „Zijn zij ziek, dan moet hier naar nader worden „gevraagd enz. enz."

De eerbied voor de ouders is van dien aard, dat de kinderen alles, wat deze dragen en gebruiken met ontzag, als gold het heilige zaken, moeten behandelen. Men moet niet aan de kleeren, de dekens, de ligmat, het oorkussen, enz. der ouders raken; men mag hun stok en hun schoeisel niet dan met respect beroeren, ja, zelfs niet te dicht bij hen komen. De kinderen en schoondochter vergenoegen zich met wat in de kop, de schotel, het bord, de lepel der ouders overblijft. Blijft er niets over, dan behooren zij er in te berusten, dat zij niets krijgen, als er geen ander voedsel voorradig is. Men mag in bijzijn zijner ouders niet spuwen, zich niet krabben, gapen noch hoesten en evenmin niezen. Men mag zijn vader niet rechtstreeks aanzien, maar behoort, als hij spreekt, den blik

*) Zie Faiuenel, Le Teuple Chinois.

Sluiten